دريافتم كه از ميان تمامي توصيفات ذكر يك جمله حضرت فاطمه (ع) با مضمون "كفانا هذاالمقام اليدان المقطوعتان من ابني العباس" باب هر گونه سخن را مي بندد.

نقل است حضرت فاطمه (س) در پاسخ به نداي حضرت رسول (ص) در خصوص اينكه "براي ما در روز قيامت در مقام شفاعت امت چه داريد؟"، فرمود: شفاعت دو دست بريده پسرم عباس كافي است.

در ميان تمامي شهروندان عراق اعم از شيعه و سني يك باور قطعي وجود دارد و آن اينكه در هنگامي كه مي‌خواهند قسمي بخورند كه طرف مقابل به يقين در مقابل حرف آنان برسد، عنوان مبارك حضرت ابوالفضل العباس (ع) را ذكر مي‌كنند.

به گفته مردم عراق، خون قمر بني هاشم هميشه در تاريخ جريان دارد و به لحاظ ساري و گرم بودن آن، نام مبارك حضرت عباس (ع ) را بايد با احتياط بيان كرد و اعتقاد دارند كه اگر چيزي را به قمر بني هاشم سپرديد آن را انجام شده فرض نماييد.

در ميان جايگاه‌هاي مذهبي متعددي كه در كربلا قرار دارد يكي از محبوب‌ترين خلوتگاه‌هاي قلوب مومنان، حرم مطهر قمر بي‌هاشم و مقام كفين (دستهاي) حضرت عباس (ع) است و در جاي جاي اين زيارتگاه‌ها دلسوختگاني را مي‌بيني كه دست به‌حريم شفاعت آقاي خود بلند كرده و از وي استمداد مي‌طلبند.

حضرت ابوالفضل (ع) اسوه ولايت پذيري بود و در راه حمايت از مولايش امام حسين(ع)، ذره ذره وجودش را قرباني كرد.

چه خوش و با مسما است كه در ايران اسلامي از سالروز ميلاد حضرت عباس به عنوان روز جانباز ياد شده است.

روز ولادت حضرت ابوالفضل بر تمامي عاشقان آن حضرت مبارك باد.