بار.از دست میره اگه نخونین.

باز اومدم.امیدوارم که همتون خوب باشین.دلتنگم نمیدونم دلتنگ چی. نمیدونم چی بگم.سر درگم هستم.کاش میشد یک بار دیگه میرفتم کعبه.میرفتم بقیع.کنار مادرم حضرت فاطمه(س).ولی فکرشو که میکنم.میبینم چه فایده ما که آدم نشدیم بریم بگیم روسیاه برگشتیم.بریم بگیم.میخوایم آدم بشیم ولی باز چشممون به اینو اون که میخوره یادمون میره چه قولی دادیم.نمیخوام بگم من آدم مذهبی هستم.و نمیخوام در دین افراط بورزم.نه نه اصلا.شاید یکی بیاد و وب منو ببینه بگه برو بابا اینم از اون آدمای چاپلوسه.نه نمیخوام کسی اینطوری فکر کنه شبهای قدر داره میرسه باید کاری بکنیم شبهای گریه کشتی پهلو گرفته در راهه.باید کاری بکنیم.آقا ما رو ببخش من روسیاهتم.بازم خدا رو شاکرم که حداقل نوری از ایمان ته دلم سوسو میزنه.که نزاره بدتر از این بشیم.شاید دیگه هیچ وقت قسمتم نشه که برم کعبه.دیگه فرصتی ندارم که بخوام به بطالت بگذرونم.باید کاری بکنم.تو رو خدا به حرفام توجه کنین.با شما هستم آره شما دوست عزیزی که به این کلبه حقیر سر میزنید.بیاین یکم به خودمون بیایم یکم بیشتر فکر کنیم.من نصیحت نمیکنم چون در حدی نیستم که بزرگانی مثل شما رو نصیحت کنم.ولی بازم میگم هنوز دیر نشده بیاید به خودمون بیایم.خودمونو بشناسیم.بگیم من عمادم.من مریمم من راحله هستم من سمیه هستم من علی هستم من مهدی هستم پس خودم میشم با خودم عهد میکنم نه کسی با خود خودم عهد میبندم که خودم بشم خود خودم نه خود بیخودم.

دوستدار شما عماد.                                                         یاعلی